วิธีเขียนภาพเหมือน

วิธีเขียนภาพเหมือนในขั้นเริ่มต้น ควรที่จะฝึกเขียนภาพคนที่เราคุ้นเคยก่อนนะครับ ตัวอย่างที่เราคุ้นเคยอย่างเช่นเขียนภาพตัวเอง ภาพพ่อแม่พี่น้อง บุคคลที่อยู่ใกล้ชิดเรา เพื่อนหรือแฟนก็ได้ครับ หรือว่าพระเจ้าอยู่หัวและรูปนายกฯก็ดีเช่นกันนะครับ เพราะว่าบุคคลที่ได้กล่าวมาข้างต้นนั้น ตัวเราจะคุ้นเคยเป็นอย่างดีกันทุกคนเลย ชึ่งจะทำให้เราจดจำรายละเอียดต่างๆบนใบหน้าเขาได้ แล้วจะช่วยให้เราฝึกเขียนภาพเหมือนได้ง่ายและดีขึ้นนั่นเอง และเราก็จะดูและแยกแยะความแตกต่าง ระหว่างต้นแบบกับภาพเขียนออกได้ง่ายว่าในจุดไหนบ้างที่เราเขียนผิดต่างไปจากต้นแบบ เราก็จะได้ทำการลบและแก้ไขใหม่ในทันที แต่ขอแนะนำในการแก้ไขนั้น ต้องระวัง มากๆเลยนะครับว่าอย่าใช้วิธีลบในส่วน ที่เป็นภาพลายเส้นจากดินสอแนะนำให้ทำการเขียนเส้นใหม่มาแทนเส้นเก่าได้เลยนะครับหรือเขียนซ้ำเส้นเดิม เพื่อแก้ไขไปเลยให้มันถูกต้อง โดยไม่ต้องลบเส้นเดิมแต่ ต้องทำให้มันดูกลมกลืนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะการทำเช่นนี้จะทำให้ลายเส้นของเราดูมีเสนห์ยิ่งขึ้น แต่ว่าถ้าเราใช้วิธีลบ แล้วเขียนใหม่มันจะทำให้เส้นที่เขียนขึ้นมาใหม่เข้มและดำกว่าเดิมมาก และก็มาลอยลบของยางลบด้วย ซึ่งเมื่อดูเปรียบเทียบกับวิธีที่เราเขียนซ้ำแล้ว วิธีเขียนซ้ำจะดูมีเสนห์และดูเป็นมืออาชีพมาก และก็เป็นธรรมชาติของลายเส้นอย่างยิ่งเลยครับ ทั้งนี้ภาพเขียนที่จะทำให้เหมือนมากที่สุดก็ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบหลายๆอย่างด้วยกัน แต่ผมว่าสิ่งสำคัญประการแรกเลยก็คือโครงร่าง ถ้าร่างโครงร่างได้ถูกต้องมากเท่าใด ก็จะยิ่ง ทำให้ภาพออกมาดูเหมือนมากยิ่งขึ้น เพราะฉนั้นเราจึงควรใส่ใจกับโครงร่างให้มากๆ ในการร่างโครงนั้นเราควรจะใช้ดินสอที่มีความดำต่ำๆนะครับ อย่างเช่นดินสอ 2B 4B HB เป็นต้นครับ เพราะจะทำให้เส้นที่ร่างนั้นไม่เด่นชัดมากในกรณีที่เขียนผิด หรือหากว่ามีความจำเป็นที่จะต้องลบเพื่อเขียนใหม่ ก็จะได้ไม่เป็นรอยให้เห็นหรืออาจจะมีบ้างก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ในการร่างโครงร่างนั้น ในเริ่มต้น บางคนอาจจะใช้วิธีตีตารางเอาเลยก็ได้นะครับ แล้วก็วัดขนาดเอามาเทียบกับกระดาษที่เราใช้เขียนถอดตารางออกมาทีละช่องทีละช่องดูเส้นแต่ละเส้น หรือว่ารายละเอียดต่างๆของต้นแบบ ว่าเส้นไหนอยู่ช่องไหนเส้นยาวไปถึงตรงไหน ถอดแบบตารางออกมาทุกตารางโดยละเอียด วิธีนี้ผมว่าสามารถร่างภาพได้กันทุกคนขอยืนยันครับ ทำบ่อยๆแบบเดิมจนเราดูว่าคล่องแล้วและโครงร่างของเราก็เหมือนแล้ว จากนั้นก็ลองๆร่างภาพในแบบที่ไม่มีตารางดูครับว่ าเราคล่องแล้วหรือยัง ก็เหมือนเดิมครับว่าร่างบ่อยๆแบบเดิมลองดูว่าตัวเราเองถนัดแบบไหนชอบแบบไหน จากนั้นก็ให้ยึดเอาในแบบที่ตนถนัดที่สุด แนะนำอิกอย่างครับว่าในช่วงที่เรากำลังลองผิดลองอยู่นั้น ให้เราใช้อุปกรณ์ชิ้นเดียวก่อนนะครับอย่างเช่นกระดาษ 1 แผ่นดินสอ 1แท่งและยางลบ 1 ก้อนไปก่อนเพราะว่าจะได้เป็นการประหยัดไปในตัว ในระหว่างที่เรากำลังลองผิดลองถูกกันอยู่นั่นเอง อย่าลืมนะครับว่าต้องลองเขียนบ่อยๆซ้ำๆ จะได้มีประสบการณ์ไปในตัวด้วยตัวเองครับ

ความหมายของการดรออิ้ง

วาดเส้น (Drawing) เป็นวิธีการสร้างภาพโดยวิธีที่ง่ายและรวดเร็ว  เพื่อสื่อความหมายทางการเห็นขั้นเริ่มแรกของมนุษย์ด้วยปัจจัยขั้นพื้นฐาน คือ ร่องรอยต่าง ๆ และเครื่องมือง่าย ๆ ที่อยู่ใกล้ตัว เช่น ถ่าน เศษไม้ หรือแม้แต่นิ้วมือของตนเอง  ซึ่งมนุษย์ต้องการแสดงออกในบางอย่างที่เป็นส่วนตนออกมาให้ปรากฏ  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความเชื่อ ความนึกคิด อารมณ์ความรู้สึก หรือแม้แต่ร่องรอยง่าย ๆ ที่ทำขึ้นมาเอง

         วาดเส้นเป็นพื้นฐานของงานทัศนศิลป์และออกแบบ  เช่น  จิตรกรรม  ประติมากรรม  ภาพพิมพ์ สถาปัตยกรรม  ออกแบบตกแต่ง  ศิลปะไทย  ลายรดน้ำ  เป็นต้น ก่อนที่เราจะสร้างสรรค์งานศิลปะแขนงต่าง ๆ ดังที่ยกตัวอย่างมาข้างต้น จำเป็นจะต้องมีความชำนาญทางการวาดเส้นให้แม่นยำเสียก่อน  เมื่อมีความชำนาญทางการวาดเส้นแล้วก็จะทำให้การทำงานศิลปะต่าง ๆ ง่ายขึ้น

เริ่มร่างภาพ

วิธีที่จะแนะนำต่อไปนี้ เป็นการแนะนำแบบคราวๆ เหมาะสำหรับคนที่มีพิ้นฐานมาบ้างแล้วเล็กน้อยนะครับส่วนคนที่ยังไม่มีพื้นฐานเลยก็อ่านได้ครับเพื่อความจรรโลงใจละกันครับ    

 1.การร่างภาพ    ก่อนการลงน้ำหนัก เราควรร่างภาพให้สมบูรณ์และถูกสัดส่วนเสียก่อน เพราะถ้าหากว่าภาพร่างของเราไม่สมบูรณ์หรือผิดเพี้ยนในชั้นแรก ก็จะไม่มีทางเลยที่ภาพของเราที่เขียนออกมาจะสมบูรณ์แบบและถูกสัดส่วน โดยในการร่างภาพนั้นควรจะร่างเบาๆไว้ก่อนนะครับกันผิดพราด ถึงแม้ว่าพราดก็จะลบและแก้ไขได้ง่ายนั่นเองดูตัวอย่างจากภาพข้างบนนะครับ

การเก็บรายละเอียด

การเก็บรายละเอียด

การเก็บรายละเอียด เป็นขั้นตอนสุดท้ายในการเขียนภาพคนเหมือน ไม่ว่าจะเป็นการเก็บรายละเอียด ขนตา ไรผม น้ำหนักต่างๆ เสื้อผ้า คิ้ว พื้นหลัง หากว่าใส่ใจในรายละเอียดมาดเท่าไหร่ ผลงานภาพเขียนก็จะดูมีเสน่ห์และคุณค่ายิ่งขึ้น

การแรเงาน้ำหนักกลาง

การแรเงาน้ำหนักกลาง

การแรเงาน้ำหนักกลาง จริงๆแล้วขั้นตอนนี้เป็นขั้นตอนที่สอง หากว่ารูปที่เลือกมาเขียน เป็นรูปที่น้ำหนักไม่จัดมาก หลักจากร่างภาพได้สมบูรณ์แล้ว ก็แรเงาน้ำหนักโดยรวมๆให้เป็นกลาง น้ำหนักกลางที่ว่านี้คือน้ำหนักของลายเส้น ที่สามารถลบออกเพื่อทำแสงสท้อน หรือน้ำหนักสว่างที่สุดได้ และสามารถลงน้ำหนักเข้มสุดได้เช่นกัน ส่วนจุดที่เห็นว่าโดนแสงมากที่สุดหรือสว่างสุด ก็สามารถเว้นน้ำหนักขาวได้ทันทีที่ต้องลงน้ำหนัก การลงน้ำหนักกลางไว้ก่อนนี้ จะทำให้สะดวกมากยิ่งขึ้นในการแยกแสงและเงาออกจากกัน และทำให้ระยะเวลาในการเขียนภาพลดน้อยลงด้วย

การกำหนดทิศทางทรงผม

การกำหนดทิศทางทรงผม

การกำหนดทิศทางทรงผม  ขั้นตอนที่ผ่านมาดังกล่าวมาข้างต้น เป็นขั้นที่ว่าด้วยการเขียนใบหน้าของคน แต่มีอีกอย่างที่เป็นองค์ประกอบที่สำคัญ ในการเขียนใบหน้าคนเหมือน ก็คือการเขียนผมหรือทรงผมหากว่าขาดจุดนี้ไป ก็จะไม่ทำให้ภาพเหมือนที่เขียนเป็นภาพเขียนที่สมบูรณ์ได้ เว้นแต่แบบที่เลือกมาเขียนจะหัวล้าน ขั้นแรกในการเขียนผม ก็คือการกำหนดทิศทางของทรงผมไว้อย่างคร่าวๆก่อน ด้วยการลงนำ้หนักโดยการนอนดินสอ เพราะการนอนดินสอนั้นจะทำให้ผู้เขียนไม่เกรงมาก มีอิสระในการกำหนดทิศทาง และได้ปริมาณการลงน้ำหนักที่เยอะในการขีดหรือลาก ภายในครั้งเดียว

การแรเงาน้ำหนักผม

การแรเงาน้ำหนักผม

การแรเงาน้ำหนักผม  ขั้นตอนนี้ดูแล้วตล้ายกับว่าเป็นขั้นตอนสุดท้าย แต่แท้จริงแล้วยังมีการเก็บรายละเอียดอีกขั้นตอน ที่เป็นขั้นตอนสุท้ายจริงๆ หลังจากที่กำหนดทิศทางของทรงผมเรียบร้อยแล้ว จากนี้ไปก็เป็นการแรเงาน้ำหนักของผมตามทิศทางที่ได้กำหนดไว้แล้ว เพราะหากว่าไม่มีทิศทางของทรงผมที่ชัดเจน ทรงผมก็จะยุ่งเหยิง ตีกันมั่วไปหมด ไม่เป็นธรรมชาติ ขั้นตอนต้องสังเกตุให้ดีว่าจุไหนมีแสงเข้า ก็ควรจะลงน้ำหนักให้น้อยลง หรือเว้นขาวไปเลยก็ได้ จุดไหนอยู่ในมุมที่มืดสุดก็เราเงาความเข้มไดเต็มที่เลย